Iniisip ko lang kung bakit pa kita iniisip at sa lahat ng pedeng isipin eh bakit ikaw pa? Wala nkong ibang maisip gawin kundi ang isipin ka at tulad ng dati, patuloy na dinidikdik ng alaala mo itong malala kong utak. Bakit kaya nagkagnun? Di ko alam. MA.. PA... malay ko at pakialam ko. Ang gusto ko lang mangyari sa ngayon ay ang makalaya sa mga kabliwan ko dahil ang pag-alala sayo ay isang kabaliwan...
Friday, April 17, 2009
Wednesday, April 15, 2009
Isda
Katulad ng plagi kong nraramdaman.. ngayon blanko n namn ang utak ko... pero khit blangko pa ito, hindi ko maintindihan kung bkit patuloy na dinidikdik ng alaala mo itong utak ko... nkita ko ang mkintab mong buhok kahapon, hindi ako maaaring magkmali, ikaw na ikaw nga yon, at parang praning lng ako sa pasilip sa salamin hbng nktlikod ka sa loob nito. Pablik pblik lng ako sa pagbabakasakaling lalabas ka sa aquarium na kwartong iyon. Pero tingin ko mas malamig parin sa aquarium na yon dhil sa labas nito ay isang malaking karagatan ng mga nanggigitata at nggpapawis na mga isda.. at isa ako sa mga yon, pero ang pagkakataon nga naman, langoy lang ako ng langoy, pablik blik sa labas ng aquarium mo, at sa wakas lumabas karin pero ang bilis mo namang maglangoy.. nakita mo ako at binati,, pero pareho na tyong nglalangoy nun at kasabay nun eh mabilis ka ring nawala.. nilamon ka ng malaking dagat na puno ng mga nagpapawis at nanggigitatang isda.. sayang,, , humarap nlng ulit ako sa salamin pero hindi na sa aquarium kundi sa salaming sarili ko ang nkikita ko.. baliw na isda..
Subscribe to:
Posts (Atom)